PROP english
prop, een serie kledingstukken van papier
van het platte vlak naar 3D/coupe
vroeger kocht men kwaliteit, kleding moest en ging ook langer mee. waar oma haar kledingkast nog vol had hangen met klassiekers kopen haar kleinkinderen de vele goedkope versies. met de komst van de H&M, Zara e.a. werd de mode-industrie nog vluchtiger dan zij al was. kleding wordt impulsief gekocht (kosten zijn laag), een paar keer gedragen (max. een seizoen) en dan vaak weggegooid.
de reden om een serie kledingstukken van papier te maken is om die vergankelijkheid 'echt' te maken, maar dan van een materiaal dat zich beter leent om weggegooid te worden, als een prop papier. papier is een materiaal dat vooral als drager bekend staat, het gaat er vooralsnog meer om wat er op geschreven staat en niet welke vorm het heeft. bij het maken van kleding gebruik je naast textiel ook papier, papier wordt gebruikt als mal voor het kledingstuk. maar wat gebeurt er als je papier als textiel gaat gebruiken ? op het moment dat je papieren kleding aan het maken bent gebeurt er iets tegenstrijdigs. je beseft dat terwijl je met veel aandacht en precisie een rits aan het inzetten bent, het ook zo voorbij kan zijn met het kledingstuk. één verkeerde beweging en er zit een scheur in. heel veel tijd en aandacht besteden aan een niet zo draagbaar kledingstuk, vroeger ten tijde van de kleermakers werd die tijd en aandacht ook gegeven, textiel was immers kostbaar. nu worden in het verre Oosten vele kledingstukken in elkaar gezet zonder die aandacht, textiel heeft allang geen grote waarde meer, de liefde voor het materiaal is verdwenen.
mijn papieren kleding laat hopelijk die aandacht en liefde wel zien, want wie besteedt er nu zo veel tijd aan iets dat zo weer voorbij kan zijn ?juist met die tegenstrijdigheid wil ik laten zien dat kleding, in al zijn eenvoud, weer mooi gevonden kan/mag worden, al is het maar voor even....
papier wordt als je het gebruikt als kleding steeds mooier door het dragen totdat het zo zacht wordt dat het gaat scheuren, dit kun je plakken met plakband of doorstikken zodat het litteken/draagteken zichtbaar blijft. zo gaat het kledingstuk een verhaal vertellen, dat van de drager, die misschien in alle haast ook wel ergens een telefoonnummer of boodschappenlijstje op gekrabbeld heeft.......
prop, een serie kledingstukken van papier
van het platte vlak naar 3D/coupe
vroeger kocht men kwaliteit, kleding moest en ging ook langer mee. waar oma haar kledingkast nog vol had hangen met klassiekers kopen haar kleinkinderen de vele goedkope versies. met de komst van de H&M, Zara e.a. werd de mode-industrie nog vluchtiger dan zij al was. kleding wordt impulsief gekocht (kosten zijn laag), een paar keer gedragen (max. een seizoen) en dan vaak weggegooid.
de reden om een serie kledingstukken van papier te maken is om die vergankelijkheid 'echt' te maken, maar dan van een materiaal dat zich beter leent om weggegooid te worden, als een prop papier. papier is een materiaal dat vooral als drager bekend staat, het gaat er vooralsnog meer om wat er op geschreven staat en niet welke vorm het heeft. bij het maken van kleding gebruik je naast textiel ook papier, papier wordt gebruikt als mal voor het kledingstuk. maar wat gebeurt er als je papier als textiel gaat gebruiken ? op het moment dat je papieren kleding aan het maken bent gebeurt er iets tegenstrijdigs. je beseft dat terwijl je met veel aandacht en precisie een rits aan het inzetten bent, het ook zo voorbij kan zijn met het kledingstuk. één verkeerde beweging en er zit een scheur in. heel veel tijd en aandacht besteden aan een niet zo draagbaar kledingstuk, vroeger ten tijde van de kleermakers werd die tijd en aandacht ook gegeven, textiel was immers kostbaar. nu worden in het verre Oosten vele kledingstukken in elkaar gezet zonder die aandacht, textiel heeft allang geen grote waarde meer, de liefde voor het materiaal is verdwenen.
mijn papieren kleding laat hopelijk die aandacht en liefde wel zien, want wie besteedt er nu zo veel tijd aan iets dat zo weer voorbij kan zijn ?juist met die tegenstrijdigheid wil ik laten zien dat kleding, in al zijn eenvoud, weer mooi gevonden kan/mag worden, al is het maar voor even....
papier wordt als je het gebruikt als kleding steeds mooier door het dragen totdat het zo zacht wordt dat het gaat scheuren, dit kun je plakken met plakband of doorstikken zodat het litteken/draagteken zichtbaar blijft. zo gaat het kledingstuk een verhaal vertellen, dat van de drager, die misschien in alle haast ook wel ergens een telefoonnummer of boodschappenlijstje op gekrabbeld heeft.......